اجزای PCB از یکی از دو روش برای اتصال به برد استفاده می کنند: از طریق سوراخ یا نصب روی سطح. اجزای سوراخ دار دارای سیم های اتصال (سرنخ) هستند که به سوراخ های برد متصل می شوند. سرنخ ها به طرف دیگر تخته لحیم می شوند. اجزای نصب سطحی مستقیماً به همان سمت برد لحیم می شوند. PCBهای امروزی به قطعات نصب شده روی سطح علاقه دارند زیرا به فضای کمتری نیاز دارند و کارآمدتر هستند، اگرچه مونتاژ آنها دشوارتر است.
اجزای PCB از طریق ردیابی به یکدیگر متصل می شوند که ارتباطات بین قطعات را تسهیل می کند. ردیابی ها از لایه رسانا از طریق فرآیندی به نام اچینگ ایجاد می شوند که تمام مس را از لایه رسانا به جز آنچه برای آثار مورد نیاز است حذف می کند.
PCB می تواند شامل طیف وسیعی از قطعات باشد که بسته به هدف برد متفاوت است. برخی از انواع متداولترین قطعات شامل موارد زیر است:
- باتری.ولتاژ مدار PCB را فراهم می کند، اگرچه بسیاری از PCB ها برق خود را از منابع خارجی دریافت می کنند.
- خازن.بار الکتریکی را نگه می دارد و سپس در صورت نیاز در مدار PCB آن را آزاد می کند.
- دیود.اطمینان حاصل می کند که جریان فقط در یک جهت جریان دارد و از جریان آن در جهت اشتباه جلوگیری می کند.
- القاگر.انرژی را به شکل میدان مغناطیسی ذخیره می کند که می تواند به کنترل نوسانات جریان الکتریکی که از PCB می گذرد کمک کند.
- مقاومت.با ایجاد مقاومت در برابر جریان جریان، جریان الکتریکی در مدار PCB را محدود یا تنظیم می کند.
- سنسور.ورودی از محیط فیزیکی -- مانند لرزش، حرکت، شتاب یا نور مادون قرمز -- را تشخیص میدهد و با تولید سیگنال مربوطه به آن ورودی پاسخ میدهد.
- تعویض.جریان را هنگام عبور از مدار PCB روشن یا خاموش می کند.
- ترانزیستور.سیگنال الکترونیکی عبوری از مدار PCB را تقویت یا سوئیچ می کند.
